Lina trzymała Ewę kurczowo, na wypadek, gdyby ktoś próbował ją wyrwać. Ale ani sekundy się nie wahała. Szła z brzegu kolumny. Wyciągnęła ręce, paliły mięśnie. Napięła je, rzuciła dziecko, jak najdalej, ponad płotem, między jabłonki. Zaczęło płakać. Więcej nie słyszała, szli jak nakręceni, nikt nie zwrócił uwagi. Chyba nikt.
Bohaterkę tej książki napędza zew przetrwania i tęsknota za córką. Czy dziecko, które po wojnie odnalazła w sierocińcu, było tamtą dziewczynką? Dlaczego zgodziła się, by adoptowało je małżeństwo Tuwimów? Gdy pół wieku później dochodzi wreszcie do spotkania obu kobiet, nadal nie ma pewności, kim dla siebie są. Czy opowieść może to wyjaśnić?
Agnieszka Dauksza z precyzją i literackim kunsztem pisze o uwikłaniu postaci w strategie przetrwania, asymilacji i awansu. Docieka, co w ich losach jest najbardziej prawdopodobne, zestawia sprzeczne racje, nie rozstrzyga cudzych i własnych wątpliwości. Pyta, jak określać status pogubionych dzieci i matek, jak mówić o osobach bez pochodzenia, o ludziach rozbitkach.
Nowy Teatr, Mokotów, Warszawa, Mokotów
5 października o godz. 18.00 zapraszamy do Sali Widowiskowej Urzędu Dzielnicy Bielany na spotkanie z Sebastianem Staszewskim – autorem głośnej biografii...
W październiku mieszkańcy Ursynowa po raz kolejny będą mogli spotkać się z dobrym kinem w ramach cyklu „Kino znów na Ursynowie”. W repertuarze znalazły s...
Zapraszamy na październikową odsłonę Dyskusyjnego Klubu Płytowo-Książkowego z Agnieszką Drotkiewicz, autorką autofikcyjnej powieści „Rekonstrukcja. Połowa twarz...