Rzeźba po stabilności

Zgromadzone prace podejmują dialog z ludzkim ciałem, formami biologicznymi i mechaniczną produkcją. Artyści i artystki wykorzystują materiały naturalne oraz sztuczne, podkreślając ich metamorficzny potencjał, ślady pochodzenia, użycia i kontaktu z ciałem. Obiekty współdziałają z architekturą muzeum, światłem i ruchem publiczności, wychodząc poza sale wystawowe na korytarze, klatkę schodową i przestrzenie wspólne. Zamiast linearnej opowieści tworzą tymczasową scenografię dla ciał i przedmiotów pozostających w ruchu.
Wystawa ukazuje sztukę, której siła rodzi się z niedomknięcia i podatności na zmianę. To opowieść o łączeniu tego, co rozproszone, podtrzymywaniu tego, co kruche, oraz tworzeniu warunków dla kolejnych przekształceń.
W ekspozycji biorą udział m.in. Zuza Golińska, Agata Ingarden, Gizela Mickiewicz, Dominika Olszowy, Katarzyna Przezwańska, Iza Tarasewicz, Tatiana Trouvé, Teresa Solar Abboud, Dominique White oraz artyści i artystki z wielu krajów.